Ik kwam anderhalf jaar geleden in contact met een workshop Conscious Discipline en het team van onze school verplicht moest volgen. Hier had ik helemaal geen problemen mee, want ik sta altijd open voor nieuwe ervaringen, enz.

Na de tweedaagse cursus was ik (en andere collega’s) laaiend enthousiast.

Ik begon heel simpel: elke ochtend liedjes om elkaar te begroeten, te ‘connecten’ en te ‘de-stressen’. Ik voelde mijzelf heel goed erbij en had meer energie; ook aan de leerlingen kon ik dit merken. In een vakantie ging ik op ‘pinterest’ om naar voorbeelden te zoeken om materiaal te ontwerpen, die ik in de klas kon gebruiken. Dat heb ik dan ook gedaan en de leerlingen vonden het prachtig. Elke ochtend starten we met ons ritueel liedjes, ‘commitments’ gewoontes en niet te vergeten de safebox. Dit besloeg een kwartier, waarbij ik mezelf afvroeg of dit wel goed was. Maar hoe meer we dit deden, hoe sneller het ging. Ik mocht geen enkel onderdeel van ons ritueel vergeten, omdat de kinderen verontwaardigd opmerkten: ‘We moeten nog…..’.

Deze leerlingen zitten ondertussen in het voortgezet onderwijs en elke dag komen ze nog langs of sturen ze een boodschap via facebook.

Dit schooljaar ben ik weer bezig en heb ik het gebruik van Conscious Discipline uitgebreid en ook een vervolgworkshop gevolgd.

Leerlingen worden een hechte groep, die begrip toont voor de ander (soms gaat het mis, maar dat mag). Ze proberen te verwoorden waarom ze bijvoorbeeld boos zijn.

Ik ben ervan overtuigd dat je als leerkracht zelf ook achter Conscious Discipline moet staan, want anders heeft het geen zin.

Na de kerstvakantie begonnen we de eerste dag weer met ons ritueel, waarop een leerling opmerkte: ‘Juf, je hebt echt veel energie!’

Juf Angelique

%d bloggers like this: